เปรียญธรรม ๙ ประโยค : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 690 / 734

ประโยค - พระสิทธิมงคลคำแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 92 ศีลทุกหลาย คุณธรรมเหล่าใดเหล่านั้น, คุณธรรมเหล่านั้น ทั้งหมด มีความไม่ประมาทเป็นรากเหง้า มีความไม่ประมาทเป็นที่ ประชุมลง, ความไม่ประมาท อันเก่ากว่า เป็นย

บทความนี้อธิบายถึงความสำคัญของความไม่ประมาทในพระพุทธศาสนาและการที่เป็นรากฐานของคุณธรรมทั้งหลาย พระนิพพานเป็นสภาวะที่ไม่แก่ไม่ตายจึงเรียกได้ว่าอมตะ และความไม่ประมาทนั้นเป็นเครื่องมือในการบรรลุถึงสภาวะด

ประโยค - พระอิทธปฏิฆาถุภัทร คบภ ๒ - หน้าที่ 93 เหตุนี้ ความประมาท จึงชื่อว่าเป็นทางแห่งมิจฉา คือย่อมนำเข้า ความตาย บทพระคาถาว่า อุปมุตตา น มินิตต์ คำว่า ค็ยส์ประกอบ ด้วยสติ ชื่อว่า ผู้นิประมาทแล้ว ใคร

บทความนี้กล่าวถึงความประมาทว่าเป็นทางแห่งมิจฉา ส่งผลให้สู่ความตาย และให้คำแนะนำเกี่ยวกับการเจริญอุปบ่มลักษณะที่จะช่วยให้เข้าใจทางมรรคและผล อธิบายความแตกต่างระหว่างผู้ประมาทกับผู้ไม่ประมาท รวมถึงพระคาถ

ประโยค-พระธรรมปิฎกถามแปล ภาค ๒ หน้าที่ 94 ย่อมไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์เหล่านั้น แม้ผู้เป็นบรรพชีพ ดั่งจิตดวงหนึ่งไม่เกิดขึ้นแก่สัตว์ที่ตายแล้วนั้น สัตว์ผู้ประมาณแล้วนั้น จะเป็นผู้มีอะไรเป็นเครื่องกระทำให้ต

บทความนี้อธิบายเกี่ยวกับการแผ่ลอออกจากวัฏฏะในหลักธรรมของพระพุทธ ซึ่งเกี่ยวข้องกับการประมาณและไม่ประมาณในการพัฒนาปัญญาของบุคคล บอกถึงการต่างระหว่างผู้ที่มีความประมาณว่าเป็นเหมือนคนตาย และผู้ที่ไม่มีควา

ประโยค – พระภิรมณ์ทัศรติกาแปล ภาค ๒ หน้า ที่ 95 ว่ เป็นธรรมเครื่องโจรของพระอริยะทั้งหลาย คือ พระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้าและสาวกของพระพุทธเจ้าทั้งหลาย สองบทว่า เต มาฆิโร คำว่า คำว่า ผู้ประพฤติไม่ประพ

บทความนี้วิเคราะห์พระภิรมณ์ทัศรติกาแปล ภาค ๒ ซึ่งพูดถึงธรรมเครื่องโจรของพระอริยะ ทั้งพระพุทธเจ้า พระปัจเจกพุทธเจ้า และสาวก เรื่องความเพียรและสมาบัติ ๘ เป็นประเด็นสำคัญ พร้อมกล่าวถึงการปฏิบัติที่ต้องมี

ประโยค - พระบรมปฐมกถา ภาค ๒ - หน้า ที่ 96 การถกต้องมี ๒ คือ ญาณผสาน (การถกต้อง คือ ญาณ), วิปากผสาน (การถกต้อง คือ วิปา). ในผสาน ๒ อย่างนั้น มรรย ๔ ชื่อว่า ญาณผสาน ผล ๔ ชื่อว่า วิปากผสาน ในผสาน ๒ อย่า

การถกต้องแบ่งออกเป็นสองส่วนคือ ญาณผสาน และ วิปากผสาน ซึ่งมีความเกี่ยวข้องกับมรรย ๔ และผล ๔ เป็นสิ่งที่สำคัญในพระพุทธศาสนา พระบรมปฐมกถา เสนอมุมมองเกี่ยวกับการเรียนรู้และการปฏิบัติ โดยเฉพาะการทำความเข้า

ประโยค - พระอิฐมปัถวัฏฐกถา ภาค ๒ - หน้าที่ 97 ๒. เรื่องกามฉปาฏิ [๑๖] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระราชฐาน ทรงปรารถนาศึกษา ชื่อกามฉปาฏิ ศรีพระธรรมเทวนิยมว่า "อุปานโต" เป็นต้น. [กามฉป

บทนี้กล่าวถึงการศึกษาภายใต้พระโชติอย่างมีสติ โดยเล่าถึงโรคภัยที่เกิดขึ้นในบ้านเศรษฐี และการหลีกหนีของคนในครอบครัว เพื่อหลีกเลี่ยงภัย พวกเขากลับมายังบ้านเดิมหลังจาก 10 ปี ซึ่งไม่มีใครจำพวกเขาได้เนื่องจ

ประโยค- พระจันทร์ถูกฉีกแผ่น ภาค ๒ - หน้าที่ 98 เป็นเด็ก กลับมาในกาลมีผมและหนวดขึ้นจริง. เขาไปสู่ที่ฝั่งทรัพย์ ด้วยสามารถแห่งเครื่องหมายอัคนารดาและบิดา ให้ไว้ ทราบว่าว่าทรัพย์ไม่เสียหาย จึงคิดว่า "ใคร

ในหน้าที่ 98 ของพระจันทร์ถูกฉีกแผ่น ภาค ๒ มีการนำเสนอเรื่องราวของเด็กหนุ่มที่กลับมามีรูปลักษณ์ที่แตกต่าง ขณะที่เขาพยายามหางานทำและเสี่ยงโชคในชีวิต พบว่ามีคนต้องการให้เขาช่วยงานในลักษณะต่างๆ เช่น การปล

ประโยค - พระบิณฑบาตฎีกาภาษา ๒ - หน้า ๑๙๙ [พระเจ้าพิมพิสารทรงทราบฐานะของกุมารโมสก] อยู่มาวันหนึ่ง พระราชาทรงพระนามว่า พิมพิสาร ได้ทรงดับ เสียงของเขาแล้ว ก็ถามเธอได้เป็นผู้ทรงงานเสียงร้องของสัตว์ ทั้งปว

บทบันทึกเกี่ยวกับพระเจ้าพิมพิสารที่ทรงสอบถามเกี่ยวกับผู้ที่มีเสียงร้องดัง และได้รู้จักกับกุมารโมสกที่เป็นมนุษย์กำพร้า และการตัดสินใจของพระราชาเกี่ยวกับเขานั้น แสดงให้เห็นถึงมุมมองในยุคนั้น ในการประเมิ

ประโยค - พระบรมปฏิทธุฤกษ์ภาค ๒ - หน้า 103 แต่พระราชาว่า "ขอแต่สมมติเทพ ขอฝาอองสุริยบาท จงรับสัง ให้การโหมนาว่า 'ขออายารภูรั้ง (จัด) ท่านหรสงใน (ยาน) ถนนแห่งคนรับจ้องอยู่ ก็ดนได ไม่จัดทำหรสงในเรือน สิ

ในบทนี้ พระราชามีการสั่งให้จัดทำหรสงในถนนแห่งคนรับจ้าง ซึ่งเกี่ยวข้องกับการสนับสนุนโดยแม่ยาย ถึงแม้จะมีความกังวลเกี่ยวกับความสามารถในการทำงานนี้ ผู้ดำเนินการจำเป็นต้องปฏิบัติตามคำสั่งของพระราชา แม่ยาย

ประโยค - พระบรมโพธิสมภาร- ภาค 2- หน้าที่ 105 "เจ้าหรือ ? ชื่อภูโมสก." ภูโมสก. ข้แต่สมติทิพ พระเจ้าข้า. พระราชา. เพราะเหตุไร เจ้าจงปิดทรัพย์เป็นอันมากไว้ ใช่ฉอ? ภูโมสก. ทรัพย์ของข้าพระองค์จจักมีแต่ไหน

บทสนทนาระหว่างพระราชาและภูโมสกในเรื่องการดูแลทรัพย์สิน และสถานการณ์ที่ภูโมสกต้องพึ่งพาแหล่งอื่น สะท้อนถึงปัญหาสังคมในยุคนั้น เมื่อพระราชาทรงสั่งให้ภูโมสกเฉลยเกี่ยวกับทรัพย์และเหตุผลที่ทำให้เขาต้องรับจ

ประโยค - พระธรรมหัตถุถูกอปเปลีย ภาค 2 - หน้าที่ 108 บทว่า สฏิโต คือ สมุรณ์ด้วยสติ. บทว่า สุจิสมุตะ คือ ประกอบด้วยการงานทั้งหลาย มี การงานทางกายเป็นต้น อันหาไหมมิได้ คือหาความผิดไม่ได้. บทว่า นิสมุภ

เนื้อหาผ่านการวิเคราะห์แนวคิดเกี่ยวกับการกระทำที่มีความสำคัญต่อชีวิต โดยเฉพาะในกรอบของการเป็นผู้ทำงานที่ดี มีจริยธรรม ซึ่งสอนให้เราตระหนักถึงผลที่ตามมาจากการกระทำต่าง ๆ และความสำคัญของการมีสติในการดำเ

ประโยค - พระรำบปลุซุกแปล ภาค 2 - หน้าที่ 111 นางอัศยความที่กรรแง่เติมนี้ จึงปรึกษากับสามีนั้นว่า "กรรมของฉันถึงความแก่เต็มที่แล้ว, ธรรมดาครอดูบในที่ ซึ่งเหินห่างจากอภิพทพท้อง ย่อมนเป็นเหตุใหความ

เรื่องราวเกี่ยวกับนางอัศยาที่ปรึกษากับสามีเกี่ยวกับการไปสู่เรือนแห่งลูก ซึ่งทั้งคู่มีความวิตกเกี่ยวกับกรรมและอนาคตของชีวิต พวกเขาตัดสินใจที่จะกลับไปแทนที่จะเดินทางต่อไป และมีการตั้งชื่อเด็กที่เกิดในระ

ประโยค--- พระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒- หน้า 117 จิตของพี่ชายเรา ก็แตกแยก (หมวดเชื้อไข) ในเราแล้วอย่างไม่ต้องสงสัย บัดนี้ เราจะต้องการอะไรรด้วยศาสนานี้ เราจักเป็นกุศลสิ ำบุญดูต่าง ๆ มีทานเป็นต้นตั้งแต่

ในหน้า 117 ของพระธัมมปฏิรูปฉบับแปล ภาค ๒, มีการบรรยายเกี่ยวกับจิตของจูฬ์บิณกที่แตกแยกและการสนทนาระหว่างพระศาสดากับเขา พระศาสดาได้ชี้นำให้จูฬ์บิณกเข้าใจถึงความสำคัญของการบรรพชาในสำนักของพระองค์ เมื่อพร

ประโยค— พระธัมม์ที่ถูกแปลภาค ๒ - หน้า 119 อยู่ในศาสนาของพระพุทธเจ้าผู้ปราถจากกุศลโมนะ ชื่อว่ากุศล แต่ธรร (ละองค์) ท่านหา เรียกว่า (สูติ) ไม่; คำว่า "สูติ" นั่นเป็นชื่อของโมนะ; ภิกษเหล่านั้น ละสูติอันน

เนื้อหานี้พูดถึงการแปลพระธรรมในบริบทของพระพุทธศาสนา โดยให้ความสำคัญต่อกุศลและความหมายของคำว่า 'สูติ' ที่เป็นชื่อของโมนะ อีกทั้งยังกล่าวถึงการตอบคำถามเกี่ยวกับอุดมการณ์และความไม่เที่ยงของสังขารในลักษณะ

ประโยค - พระธรรมปัณฑิโก แปลง ภาค ๒ - หน้าที่ 135 ยอมรับชาความไม่ประมาท ไว้เหมือนอนุสรณ์ประเสริฐ บทว่า มา ปรมิ ทา ความว่า เพราะฉะนั้น ท่านทั้งหลายอย่าตาม ประกอบความประมาท คืออย่าให้ลากโจมไหวด้วยความประ

บทความนี้กล่าวถึงความสำคัญของการไม่ประมาทในพระธรรมปัณฑิโก โดยย้ำว่าความประมาทจะนำไปสู่อุปสรรคในการเข้าถึงพระนิพพาน และแนะนำให้ผู้ปฏิบัติไม่คิดหรือยึดติดกับสิ่งที่คอยกวนใจ การเข้าใจในความไม่ประมาทจะนำไ

ประโยค - พระอุโบสถรองรับแปล ภาค 2 - หน้า 139 6. เรื่องภิกษุ 2 สาย [20] [ข้อความเบื้องต้น] พระศาสดา เมื่อประทับอยู่ในพระเทวเถรวัน ทรงปรารภกิริย 2 สายา ตรัสพระธรรมเทศนาว่า "อุปุปฏโต มุตมุตโต" เป็นต้น. [

เนื้อหาเกี่ยวกับการสนทนาของภิกษุ 2 รูปที่มีปฏิปทาที่แตกต่างกัน ภิกษุหนึ่งมีการเตือนเกี่ยวกับการทำสมาธิและการปฏิบัติธรรม ความสำคัญของการมีวินัยในชีวิตของสงฆ์และการปฏิบัติตามธรรมของพระพุทธเจ้า โดยมีการก

ประโยค - พระธัมมัปปัณฑกวลภาแปล ภาค ๒ - หน้า 145 สักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เพราะฉะนั้น เขาจึงเรียกว่า “ท้าวสุชัมมิ” มหา. ท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย เสวยราชสมบัติเป็นอิสระชิ้นของเทพทั้งหลาย

พระธัมมัปปัณฑกวลภา ภาค ๒ นี้กล่าวถึงความเป็นท้าวสักกะผู้เป็นออมแห่งเทพทั้งหลาย โดยสังกัดเทพชั้นดาวดึงส์ และการประพฤติที่ทำให้ได้เป็นท้าวสักกะ รวมถึงการสมาทานวัตถาทาน ๓ ประการที่สำคัญที่ต้องปฏิบัติในชี

ประโยค - พระอาทิตย์ทุบทอุกล่าแปลภาค 2- หน้าที่ 147 นำออกมาจากนั่นแล้ว ได้พักอยู่ในที่นี่เสมอเอง. เขาไม่โกรธแม้ต่อคนนันได้กระทำอื่นให้เป็นร่มเงาศาล และก็พักอยู่. บูรณะทั้งหลายที่ออกไปแล้ว จากเรือน ถึงอ

บทนี้เสนอเรื่องราวการสร้างสรรค์และความช่วยเหลือซึ่งกันและกันในชุมชน โดยมีตัวละครที่ทำทางให้ราบเรียบและสร้างร่มเงาให้กับผู้คน นอกจากนี้ยังพูดถึงความสำคัญของการมีสหายและการอยู่รวมกันอย่างมีความสุขในธรรม

ประโยค/ข้อความที่อ่านได้จากภาพคือ: "พระจุลอุ- พระธัมปทิฏฐุอาแปลภาค ๒- หน้าที่ 151 สั่งให้ช่างไม้มาทำเร่มสร้างศาลา แต่พระปราจากความพอใจ ในมตุาคม จึงไม่ได้ส่วนบุญในศาลานั้น แก่มตุาคมทั้งหลาย. [มณฑานพิ

เนื้อหาเกี่ยวกับการสร้างศาลาในพระธัมปทิฏฐุ โดยมีนางสุธรรมมาเป็นตัวละครหลักที่มีบทบาทในการติดต่อกับช่างไม้ สั่งให้ทำการก่อสร้างศาลา และร่วมกุศลในกิจกรรมนี้ ทั้งยังแสดงถึงการร่วมมือของหญิงทั้ง 4 คนในการ

ประโยค- พระธรรมบทอังคุตรภาค ๒ -หน้าที่ 154 [มุมมานพาเพ็ญวัดบาท ๓ ประการ] ฝ่ายยามเมะ บำเพ็ญวัดบาท ๓ เหล่านี้ คือ บำเพ็ญมรรคา บิดา ๑ ประทุมติอ่อนน้อมต่อบุตรในตระกูล พูดคุยสบายใจ ๑ ไม่พูดคำหยาบ ๑ ไม่พูด

บทประพันธ์นี้กล่าวถึงการบำเพ็ญวัดบาท ๓ ประการ เช่น การประพฤติอ่อนน้อมต่อผู้ใหญ่ การพูดคุยอย่างสุภาพ และการไม่โกรธ การจัดการความเข้าใจเกี่ยวกับธรรมะและการช่วยกันจัดการอสูรที่มากับน้ำทิพย์เพื่อประโยชน์ข